A Night to Remember

J u n i o r  A n d  S e n i o r  P r o m e n a d e

I can’t say anything. I can’t say even a single word just to express how grateful this night is, how cheerful this night is. It is indeed unforgettable. Even it is shorter than what I expected, it’s the night that I cannot really get over. Even today, I am totally have not move on. I already thought it is a magic. I even thought it will not end. The feelings are surreal, extra ordinary, spectacular event. The way I dance, the way we dance, the way they dance and everything and so on and so forth. I could love to talk a blue streak to anyone about this. This is a night to remember, indeed to be the best.

-Simoun

Ang ngalan ko ay..

You don’t need to express yourself to others, they don’t give a damn about that.

I’m Mark. 16 years old. Suplado. Singkit. Bwiset. Tamad magaral. Tamad sa lahat ng bagay. Hindi sinungaling. Loyal. Maingay. Walang pakielam sa mga walang kwentang bagay. Mabait ako sa Mabait. Masayahin. DotA 1 or Dota 2 Player. Wala akong pakielam sa mga bagay na walang kwenta lalo na sa tao. Hindi ko kinakausap ang mga taong hindi ko kilala. 

Di ko kelangan magpabida sa iba, magpasikat o kung ano man. Tanggap ko sa sarili ko kung ano ako, kung ano ang itsura ko. Wala silang karapatan na i’judge ako kasi di ko naman sila jinudge 😉 

Masaya ako kasama ang tropa, Kahit sa maganda o sa panget na gawain. Okay lang kahit mapahamak basta MASAYA ang naging outcome ng ginawa namen.  

♣You don’t know me, so don’t judge. 

 

Whatever you say, still it’s me.

“Experienced something good, something you won’t believe.”

Jhustin? Gayle? Buenaventura? Kahit anong itawag niyo sa akin, ako parin ‘to. Hindi magbabago. Kahit anong sabihin o gawin mo sakin hindi ako magbabago. Siguro nga mas mabuting layuan mo ako o layuan kita. Ako yung taong iiyak, o umiiyak pero tumatawa padin, kahit badtrip na, tumatawa padin. Malakas ang topak ko, mas malakas pa sa hanging Amihan. Maraming nagsasabi na malandi daw ako, maarte, hindi ko ikakaunlad pag pinansin ko pa sila. Hindi ko naman sila kailangan sa buhay ko, actually it just making me famous. (y) 

Hindi mo aakalain na sa edad kong ‘to eh marami na akong naranasan/napagdaanan, pero yung mga napagdaanan ko na ‘yon? Lalo pa akong lumalakas eh, lalakas at lalakas na alam kong makakaya ko lahat ng problemang dumating sakin. I can build a new book and create an amazing chapter, I know I can. Isa sa mapagmamalaki ko eh, malaki ang kompyansa ko sa sarili ko at malakas ang self confidence ko. Masyado kong mahal ang sarili ko, at masyado din akong magmahal. I can change myself for the better. Lalo na kung para sa akin din naman. Hindi ko akalain na magbabago ako na ganito ka-sobrang bago, na hindi makapagmura, na hindi na mapagtanggol ang sarili. Dipende nalang siguro. Sa pagbabago na ‘yon? Wala naman nakapansin, iisa lang. Syempre, yung nagpabago lang sa akin. Mahal na mahal ko nga ‘yon eh, hindi ko akalain na dadating siya. Well, sa panahon ngayon kokonti nalang ang mga totoong tao, mga talagang pinapakita yung totoong sila. Ako? Masasabi kong napakita ko na ang dapat ipakita. Napatunayan ko na ang dapat patunayan, at masa marami pa akong papatunayan ngayon. (y)

Ako ‘to. At tatlo lang ang taong nakakakilala sa akin talaga. Mommy, Sango at Lord.

∞Gayle.